Οικονομική Σημασία των Καζίνο για την Κωνσταντινούπολη

Δεν αποκλείεται, βέβαια, ψάχνοντας να κάνει κάποιος και καλές αγορές.

• Ιστορικό καζίνο σε παλιό οθωμανικό κτήριο
• Ειδική άδεια για ξένους τουρίστες μόνο
• Υπηρεσίες συναλλαγής νομισμάτων
• Δωρεάν μεταφορές από επιλεγμένα ξενοδοχεία

Απαραίτητη προϋπόθεση, το παζάρι µε τους καταστηµατάρχες. Στο χώρο της αγοράς, υπάρχουν ακόµα γραφικά καφενεία και εστιατόρια. Λίγο πιο κάτω, βρίσκεται η Αιγυπτιακή Αγορά, ή Αγορά των Μπαχαρικών (και πήρε το όνοµά της από τα µπαχάρια, αλλά και τ’ άλλα προϊόντα που κυρίως έρχο- νταν από την Αίγυπτο). Η Αιγυπτιακή Αγορά έχει περισσότερο ανατολίτικο χρώµα και φιλοξενεί σε σχήµα Γ, πείπου 80 καταστήµατα στα οποία ο επισκέπτης µπορεί να βρει µεγάλη ποικιλία σε µπαχαρικά, τυροκοµικά, ψάρια, λακέρδα βαρελιού, χαβιάρι, παστουρµά, λουκούµια, καφέδες, ξηρούς καρπούς, µέλι, αφροδισιακά φάρµακα κι αρώµατα. Ο Πύργος του Γαλατά Σήµερα, το εσωτερικό του δεν υποδηλώνει την µεσαιωνική καταγωγή του –καθώς οι παρεµβάσεις έχουν αλλοιώσει τον χαρακτήρα του- αλλά εξωτερικά είναι σωστά συντηρηµένος, εντυπωσιάζει και προσελκύει εκατοντάδες επισκέπτες καθηµερινά. Ο λόγος για τον Πύργο του Γαλατά που είναι ορατός από τα περισσότερα σηµεία της Πόλης και από την κυκλική βεράντα του µπορεί να θαυµάσει κανείς πανοραµικά την Κωνσταντινούπολη µε τον Βόσπορο, τον Κεράτιο και τον Μαρµαρά και –αν η ατµόσφαιρα είναι καθαρή- το µάτι του να φτάσει ως τα Πριγκηπόννησα.

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Δεν αποκλείεται, βέβαια, ψάχνοντας να κάνει κάποιος και καλές αγορές. Απαραίτητη προϋπόθεση, το παζάρι µε τους καταστηµατάρχες. Στο χώρο της αγοράς, υπάρχουν ακόµα γραφικά καφενεία και εστιατόρια. Λίγο πιο κάτω, βρίσκεται η Αιγυπτιακή Αγορά, ή Αγορά των Μπαχαρικών (και πήρε το όνοµά της από τα µπαχάρια, αλλά και τ’ άλλα προϊόντα που κυρίως έρχο- νταν από την Αίγυπτο). Η Αιγυπτιακή Αγορά έχει περισσότερο ανατολίτικο χρώµα και φιλοξενεί σε σχήµα Γ, πείπου 80 καταστήµατα στα οποία ο επισκέπτης µπορεί να βρει µεγάλη ποικιλία σε µπαχαρικά, τυροκοµικά, ψάρια, λακέρδα βαρελιού, χαβιάρι, παστουρµά, λουκούµια, καφέδες, ξηρούς καρπούς, µέλι, αφροδισιακά φάρµακα κι αρώµατα.

Μια εκδήλωση με συμβολισμούς

Ο Πύργος του Γαλατά Σήµερα, το εσωτερικό του δεν υποδηλώνει την µεσαιωνική καταγωγή του –καθώς οι παρεµβάσεις έχουν αλλοιώσει τον χαρακτήρα του- αλλά εξωτερικά είναι σωστά συντηρηµένος, εντυπωσιάζει και προσελκύει εκατοντάδες επισκέπτες καθηµερινά. Ο λόγος για τον Πύργο του Γαλατά που είναι ορατός από τα περισσότερα σηµεία της Πόλης και από την κυκλική βεράντα του µπορεί να θαυµάσει κανείς πανοραµικά την Κωνσταντινούπολη µε τον Βόσπορο, τον Κεράτιο και τον Μαρµαρά και –αν η ατµόσφαιρα είναι καθαρή- το µάτι του να φτάσει ως τα Πριγκηπόννησα. Ο πύργος χτίστηκε από τους Γενοβέζους το 1348, έχει ύψος 62 µέτρα και διάµετρο 9 µέτρα και βρίσκεται 140 µέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας. Το 1509 υπέστη ζηµιές από σεισµό, αλλά αναστηλώθηκε, ενώ δέχτηκε ανακαινίσεις το 1794, το 1831, το 1875 και εκτεταµένη αναπαλαίωση στην τριετία 1964-1967. Από τους οθωµανούς χρησιµοποιήθηκε ως παρατηρητήριο (κυρίως για πυρκαγιές), αλλά σήµερα στους δύο τελευταίους ορόφους (8ο και 9ο) λειτουργούν εστιατόριο και νυχτερινό κέντρο. Ο πύργος χτίστηκε από τους Γενοβέζους το 1348, έχει ύψος 62 µέτρα και διάµετρο 9 µέτρα και βρίσκεται 140 µέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας.

Το 1509 υπέστη ζηµιές από σεισµό, αλλά αναστηλώθηκε, ενώ δέχτηκε ανακαινίσεις το 1794, το 1831, το 1875 και εκτεταµένη αναπαλαίωση στην τριετία 1964-1967. Από τους οθωµανούς χρησιµοποιήθηκε ως παρατηρητήριο (κυρίως για πυρκαγιές), αλλά σήµερα στους δύο τελευταίους ορόφους (8ο και 9ο) λειτουργούν εστιατόριο και νυχτερινό κέντρο. Το Φρούριο της Ρωμυλίας Αφήνοντας τα προάστια της Κωνσταντινούπολης, που βρίσκονται στην ευρωπαϊκή ακτή του Βοσπόρου και λίγο πριν την δεύτερη κρεµαστή γέφυρα που ενώνει την Ασία µε ην Ευρώπη, ο επισκέπτης συναντά το εντυπωσιακό Φρούριο της Ρωµυλίας, ή και Κάστρο της Ευρώπης.

• Πολυτελή καζίνο με θέα στο Βόσπορο
• Σύγχρονο κέντρο αθλητικών στοιχημάτων
• Εστιατόρια haute cuisine εντός του χώρου
• Παράρτημα με ζωντανή μουσική και ψυχαγωγία

Το κατασκεύασε ο Μωάµεθ ο Πορθητής το 1452, ένα χρόνο πριν την άλωση της Πόλης, µε στόχο να εµποδίσει την προµήθεια των βυζαντινών από την Δύση, που έρχονταν µε πλοία από τον Δούναβη και την Μαύρη Θάλασσα.

Στο «μικροσκόπιο» της ΑΑΔΕ

Το Φρούριο της Ρωμυλίας Αφήνοντας τα προάστια της Κωνσταντινούπολης, που βρίσκονται στην ευρωπαϊκή ακτή του Βοσπόρου και λίγο πριν την δεύτερη κρεµαστή γέφυρα που ενώνει την Ασία µε ην Ευρώπη, ο επισκέπτης συναντά το εντυπωσιακό Φρούριο της Ρωµυλίας, ή και Κάστρο της Ευρώπης. Το κατασκεύασε ο Μωάµεθ ο Πορθητής το 1452, ένα χρόνο πριν την άλωση της Πόλης, µε στόχο να εµποδίσει την προµήθεια των βυζαντινών από την Δύση, που έρχονταν µε πλοία από τον Δούναβη και την Μαύρη Θάλασσα. Ο Μωάµεθ έχτισε το φρούριο στο στενότερο σηµείο του Βοσπόρου και ακριβώς απέναντι από το Φρούριο της Ανατολίας ή Κάστρο της Ασίας (χτίστηκε από τον σουλτάνο προπάππο του Γιλντιρίµ Μπαγιαζήτ το 1393), έτσι ώστε να µπορεί να ελέγχει κάθε πέρασµα πλοίου –γι’ αυτό και αρχικά ονοµάστηκε Μπογάζ Κεσέν (Φράγµα του Στενού). Σύµφωνα µε τις ιστορικές µαρτυρίες, το κάστρο το σχεδίασε ο ίδιος ο Μωάµεθ, που χρειάστηκε µόλις τρεις µήνες για την κατασκευή του, δουλεύοντας ακατάπαυστα 1.000 τοιχοποιοί και 2.000 εργάτες. Τρεις µεγάλοι προµαχώνες κι άλλοι έξι µικρότεροι, εξοπλισµένοι µε κανόνια µεγάλου διαµετρήµατος, ήσαν ικανοί να ελέγχουν το στενό πέρασµα και ουσιαστικά να αποκλείσουν την Πόλη στο σηµείο αυτό.

Εκδηλώσεις και Ψυχαγωγικά Σόου

Μετά την άλωση της Πόλης, το κάστρο δεν είχε καµιά στρατιωτική σηµασία και χρησιµοποιήθηκε ως φυλακή, ιδιαίτερα για αιχµαλώτους πολέµου. Κατά καιρούς υπέστη ζηµιές και φθορές από τον χρόνο, αλλά το 1953 αναστηλώθηκε και σήµερα είναι ανοιχτό στο κοινό. Στο εσωτερικό του λειτουργεί ένα µικρό µουσείο κανονιών, φιλοξενεί τα υπολείµµατα ενός τζαµιού και διαθέτει ένα µικρό αµφιθέατρο, στο οποίο κάθε καλοκαίρι πραγµατοποιείται εδώ το Φεστιβάλ Μουσικής και Χορού της Κωνσταντινούπολης. Ο Ιππόδρομος Ο Ιππόδροµος βρίσκεται στην καρδιά της βυζαντινής Κωνσταντινούπολης, δίπλα στην Αγιά Σοφιά, το Μπλε Τζαµί και το Παλάτι του Τοπκαπί. Βέβαια, σήµερα, δεν θυµίζει σε τίποτα ρωµαϊκό ιππόδροµο, καθώς έχει διαµορφωθεί σε επιµήκη πλατεία (λέγεται Πλατεία Σουλταναχµέτ ή Πλατεία των Αλόγων). Ο Μωάµεθ έχτισε το φρούριο στο στενότερο σηµείο του Βοσπόρου και ακριβώς απέναντι από το Φρούριο της Ανατολίας ή Κάστρο της Ασίας (χτίστηκε από τον σουλτάνο προπάππο του Γιλντιρίµ Μπαγιαζήτ το 1393), έτσι ώστε να µπορεί να ελέγχει κάθε πέρασµα πλοίου –γι’ αυτό και αρχικά ονοµάστηκε Μπογάζ Κεσέν (Φράγµα του Στενού). Σύµφωνα µε τις ιστορικές µαρτυρίες, το κάστρο το σχεδίασε ο ίδιος ο Μωάµεθ, που χρειάστηκε µόλις τρεις µήνες για την κατασκευή του, δουλεύοντας ακατάπαυστα 1.000 τοιχοποιοί και 2.000 εργάτες. Τρεις µεγάλοι προµαχώνες κι άλλοι έξι µικρότεροι, εξοπλισµένοι µε κανόνια µεγάλου διαµετρήµατος, ήσαν ικανοί να ελέγχουν το στενό πέρασµα και ουσιαστικά να αποκλείσουν την Πόλη στο σηµείο αυτό. Μετά την άλωση της Πόλης, το κάστρο δεν είχε καµιά στρατιωτική σηµασία και χρησιµοποιήθηκε ως φυλακή, ιδιαίτερα για αιχµαλώτους πολέµου. Κατά καιρούς υπέστη ζηµιές και φθορές από τον χρόνο, αλλά το 1953 αναστηλώθηκε και σήµερα είναι ανοιχτό στο κοινό.

Κατάσταση στη Γαλατασαράι

Για τους Ρωµιούς της Πόλης ήταν και είναι απλά Τα Νησιά. Για τους Τούρκους, Τα Κόκκινα Νησιά ή Κοκκινονήσια (από το χρώµα που έχουν οι ακτές και τα βράχια τους εξαιτίας του χαλκού), Τα Παπαδονήσια (από τα πολλά µοναστήρια και τις εκκλησίες), αλλά και Τα Νησιά του Διαβόλου (Δαιµόνησα ή Δαιµονονήσια). Από τα εννιά νησιά, µόνο τα τέσσερα κατοικούνται ανέκαθεν: Η Πρώτη, η Αντιγόνη, η Χάλκη και η Πρίγκηπος. Το πέµπτο, η Αντιρόβυθος, ακατοίκητο ως τη δεκαετία του 1950, πέρασε σε χέρια ιδιώτη, ο οποίος στη συνέχεια ρυµοτόµησε µια µικρή έκταση και την πούλησε σε ευκατάστατους αστούς της Πόλης για ν’ ανεγείρουν εκεί πολυτελείς επαύλεις και βίλες, όπως και η Πίττα ή Κουτάλα, που επίσης είναι ιδιόκτητη. Από τα υπόλοιπα τέσσερα νησιά, η Πλάτη φιλοξενεί ναυτική βάση από το 1945 (µάλιστα εκεί δικάστηκε και καταδικάστηκε σε απαγχονισµό ο πρώην πρωθυπουργός Μεντερές), ενώ η Οξειά και η Νέανδρος είναι µικρά, άγονα και χωρίς κατοίκους.

Ιστορία των Καζίνο στην Πόλη

Τα τέσσερα κατοικήσιµα νησιά των Πριγκηπονήσων φιλοξενούσαν µόνο Έλληνες στη διάρκεια της τουρκοκρατίας και µε σουλτανικά διατάγµατα απαγορεύονταν να µετοικήσει εκεί Οθωµανός. Οι ορθόδοξοι κάτοικοί τους ασκούσαν ελεύθερα τα θρησκευτικά τους καθήκοντα (υπήρχαν παντού µοναστήρια, εκκλησίες και ασκηταριά), ενώ ήταν απαλλαγµένοι από τον κεφαλικό φόρο και το παιδοµάζωµα. Σύµφωνα µε ιστορικές µαρτυρίες, ο πρώτος µιναρές υψώθηκε στη Χάλκη το 1773 κι αυτός στον περίβολο ενός στρατώνα εκπαίδευσης αξιωµατικών για να εξυπηρετήσει τις θρησκευτικές ανάγκες των δοκίµων και των εκπαιδευτών τους, ενώ στην Πρίγκηπο το πρώτο τζαµί έκανε την εµφάνισή του το 1895. Όσο για την Αντιγόνη και την Πρώτη, µόλις τα τελευταία χρόνια (και κυρίως τα γεγονότα του ΄74), κατοικήθηκαν από Τούρκους. Σήµερα, οι ρωµαίικες οικογένειες που ζουν στα Πριγκηπόννησα είναι ελάχιστες, αλλά συµβιώνουν χωρίς προβλήµατα µε τους υπόλοιπους κατοίκους. Στο εσωτερικό του λειτουργεί ένα µικρό µουσείο κανονιών, φιλοξενεί τα υπολείµµατα ενός τζαµιού και διαθέτει ένα µικρό αµφιθέατρο, στο οποίο κάθε καλοκαίρι πραγµατοποιείται εδώ το Φεστιβάλ Μουσικής και Χορού της Κωνσταντινούπολης. Ο Ιππόδρομος Ο Ιππόδροµος βρίσκεται στην καρδιά της βυζαντινής Κωνσταντινούπολης, δίπλα στην Αγιά Σοφιά, το Μπλε Τζαµί και το Παλάτι του Τοπκαπί. Βέβαια, σήµερα, δεν θυµίζει σε τίποτα ρωµαϊκό ιππόδροµο, καθώς έχει διαµορφωθεί σε επιµήκη πλατεία (λέγεται Πλατεία Σουλταναχµέτ ή Πλατεία των Αλόγων).

Κατασκευάστηκε από τον Σεπτίµιο Σεβήρο το 203 µ.Χ., όταν κατέλαβε την πόλη του Βυζαντίου και σε µια προσπάθειά του να εξευµενίσει τους κατοίκους της, αλλά την οριστική του µορφή την απέκτησε το 330 µ.Χ. Είχε 400 µέτρα µήκος και 120 µέτρα πλάτος και µπορούσε να φιλοξενήσει περισσότερα από 30.000 άτοµα (αν και λέγεται ότι η χωρητικότητά του άγγιζε τα 100.000). Οι ρωµαίοι και οι βυζαντινοί οργάνωναν εδώ αρµατοδροµίες, ιπποδροµίες, µονοµαχίες και άλλες αθλητικούς αγώνες, ενώ οι οθωµανοί, πέρα από αθλητικές δραστηριότητες, χρησιµοποιούσαν τον ιππόδροµο ως κέντρο λαϊκών διασκεδάσεων και λαϊκών αγορών. Βέβαια, δεν πρέπει να ξεχνάµε ότι επί Ιουστινιανού, ο χώρος και η περιοχή αµαυρώθηκε από το αιµατηρότερο γεγονός στην ιστορία του: τον εγκλωβισµό και cas kazino parnithas estiatorio τη σφαγή χιλιάδων ατόµων (περίπου 30.000) κατά τη Στάση του Νίκα. Ο κεντρικός δρόµος, η σπίνα, ήταν διακοσµηµένος µε οβελίσκους και κίονες, ενώ εντυπωσιακά ήταν τα τέσσερα χάλκινα άλογα που βρίσκονταν στο χώρο, όπου σήµερα υπάρχει το περίπτερο για τουριστικές πληροφορίες –τα άλογα αυτά εκλάπησαν από τους σταυροφόρους που κυρίευσαν την Πόλη το 1204 και τα µετέφεραν στον Άγιο Μάρκο της Βενετίας. Σήµερα, ωστόσο, ο επισκέπτης µπορεί να θαυµάσει τον Αιγυπτιακό Οβελίσκο που έφερε ο Κωνσταντίνος από το Λούξορ, τη Στήλη των Όφεων που µεταφέρθηκε από τους Δελφούς και χρονολογείται από το 479 π.Χ., τη Στήλη του Κωνσταντίνου του Πορφυρογέννητου (ή Χάλκινη Στήλη) και την Κρήνη του Γουλιέλµου, που κατασκευάστηκε το 1898, όταν ο κάϊζερ της Γερµανίας επισκέφτηκε την Κωνσταντινούπολη. Στα νερά του Βοσπόρου Όταν αναφέρεται κάποιος στην Κωνσταντινούπολη, το µυαλό του πάει στο Βόσπορο. Δεν είναι που το θαλάσσιο αυτό κανάλι είναι άρρηκτα δεµένο µε την ιστορία της πόλης, αλλά και γιατί οι οµορφιές που ξεδιπλώνει στον επισκέπτη, είτε από τη θάλασσα είτε από τη στεριά, είναι απαράµιλλες και µοναδικές. Με µήκος που φτάνει τα 33 χιλιόµετρα και πλάτος που κυµαίνεται µεταξύ 700 µέτρων και 3,5 χιλιοµέτρων, ο Βόσπορος συνδέει τη Θάλασσα του Μαρµαρά µε την Μαύρη Θάλασσα και χωρίζει την Ευρώπη από την Ασία. Ιδιαίτερα δηµοφιλής, διαπλέεται καθηµερινά από εκατοντάδες πλεούµενα µε χιλιάδες τουρίστες, οι οποίοι µπορούν ν’ απολαύσουν στη διαδροµή τους πολυτελή παλάτια, ιστορικά κάστρα, ξύλινες βίλες (γνωστά ως γιαλιά-από το γιαλός), ονοµαστά τεµένη και γραφικά ψαροχώρια.

Άλλα εξαιρετικά ενοικιαζόμενα για διακοπές στην τοποθεσία Lazu

Κατασκευάστηκε από τον Σεπτίµιο Σεβήρο το 203 µ.Χ., όταν κατέλαβε την πόλη του Βυζαντίου και σε µια προσπάθειά του να εξευµενίσει τους κατοίκους της, αλλά την οριστική του µορφή την απέκτησε το 330 µ.Χ. Είχε 400 µέτρα µήκος και 120 µέτρα πλάτος και µπορούσε να φιλοξενήσει περισσότερα από 30.000 άτοµα (αν και λέγεται ότι η χωρητικότητά του άγγιζε τα 100.000). Οι ρωµαίοι και οι βυζαντινοί οργάνωναν εδώ αρµατοδροµίες, ιπποδροµίες, µονοµαχίες και άλλες αθλητικούς αγώνες, ενώ οι οθωµανοί, πέρα από αθλητικές δραστηριότητες, χρησιµοποιούσαν τον ιππόδροµο ως κέντρο λαϊκών διασκεδάσεων και λαϊκών αγορών. Βέβαια, δεν πρέπει να ξεχνάµε ότι επί Ιουστινιανού, ο χώρος και η περιοχή αµαυρώθηκε από το αιµατηρότερο γεγονός στην ιστορία του: τον εγκλωβισµό και cas kazino parnithas estiatorio τη σφαγή χιλιάδων ατόµων (περίπου 30.000) κατά τη Στάση του Νίκα. Ο κεντρικός δρόµος, η σπίνα, ήταν διακοσµηµένος µε οβελίσκους και κίονες, ενώ εντυπωσιακά ήταν τα τέσσερα χάλκινα άλογα που βρίσκονταν στο χώρο, όπου σήµερα υπάρχει το περίπτερο για τουριστικές πληροφορίες –τα άλογα αυτά εκλάπησαν από τους σταυροφόρους που κυρίευσαν την Πόλη το 1204 και τα µετέφεραν στον Άγιο Μάρκο της Βενετίας.

Ασφάλεια και Ρύθμιση στον Κλάδο

Σήµερα, ωστόσο, ο επισκέπτης µπορεί να θαυµάσει τον Αιγυπτιακό Οβελίσκο που έφερε ο Κωνσταντίνος από το Λούξορ, τη Στήλη των Όφεων που µεταφέρθηκε από τους Δελφούς και χρονολογείται από το 479 π.Χ., τη Στήλη του Κωνσταντίνου του Πορφυρογέννητου (ή Χάλκινη Στήλη) και την Κρήνη του Γουλιέλµου, που κατασκευάστηκε το 1898, όταν ο κάϊζερ της Γερµανίας επισκέφτηκε την Κωνσταντινούπολη. Στα νερά του Βοσπόρου Όταν αναφέρεται κάποιος στην Κωνσταντινούπολη, το µυαλό του πάει στο Βόσπορο. Δεν είναι που το θαλάσσιο αυτό κανάλι είναι άρρηκτα δεµένο µε την ιστορία της πόλης, αλλά και γιατί οι οµορφιές που ξεδιπλώνει στον επισκέπτη, είτε από τη θάλασσα είτε από τη στεριά, είναι απαράµιλλες και µοναδικές. Με µήκος που φτάνει τα 33 χιλιόµετρα και πλάτος που κυµαίνεται µεταξύ 700 µέτρων και 3,5 χιλιοµέτρων, ο Βόσπορος συνδέει τη Θάλασσα του Μαρµαρά µε την Μαύρη Θάλασσα και χωρίζει την Ευρώπη από την Ασία. Ιδιαίτερα δηµοφιλής, διαπλέεται καθηµερινά από εκατοντάδες πλεούµενα µε χιλιάδες τουρίστες, οι οποίοι µπορούν ν’ απολαύσουν στη διαδροµή τους πολυτελή παλάτια, ιστορικά κάστρα, ξύλινες βίλες (γνωστά ως γιαλιά-από το γιαλός), ονοµαστά τεµένη και γραφικά ψαροχώρια. Στο διάπλου του ο επισκέπτης µπορεί να θαυµάσει επίσης και τις δύο κρεµαστές γέφυρες που ενώνουν την ευρωπαϊκή µε την ασιατική πλευρά: Η πρώτη, ενώνει τις συνοικίες Ορτάκιοϊ και Μπεϊλέρµπεη, φέρει το όνοµα του Ατατούρκ και τα εγκαίνιά της έγιναν στις 29 Οκτωβρίου 1973, συµπίπτοντας µε τις γιορταστικές εκδηλώσεις για τα 50 χρόνια από την ανακήρυξη του νέου τουρκικού κράτους. Έχει µήκος 1560 µέτρα (είναι η 6η µεγαλύτερη στον κόσµο) και βρίσκεται 64 µέτρα πάνω από τη θάλασσα. Η δεύτερη κρεµαστή γέφυρα, βρίσκεται πιο ψηλά, προς την Μαύρη Θάλασσα και φέρει το όνοµα του σουλτάνου Μωάµεθ του Πορθητή, κατασκευάστηκε µέσα σε τρία χρόνια (29 Μαΐου 1985-29 Μαΐου 1988) κι εξυπηρετεί κυρίως βαριά οχήµατα διεθνών µεταφορών. Το µήκος της φτάνει τα 1510 µέτρα και υψώνεται κι αυτή 64 µέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας. Πριγκηπόνησσα - Τα μαργαριτάρια του Μαρμαρά Εννιά μικρά νησάκια, σκορπισμένα σαν μαργαριτάρια στη θάλασσα του Μαρμαρά.. Πρώτη, Αντιγόνη, Χάλκη, Πρίγκηπος, Αντιρόβυθος, Νέανδρος, Οξειά, Πίττα, Πλάτη. Κάποτε ήταν τόποι εξορίας, σήμερα τουριστικά θέρετρα. Κάποτε έσφυζαν από ζωή, σήμερα οι νεόπλουτοι Τούρκοι έχουν εκεί τις παραθεριστικές τους κατοικίες. Κάποτε το ρωμαίικο στοιχείο κυριαρχούσε, σήμερα ελάχιστοι Έλληνες έχουν απομείνει. Κιβωτός της Ορθοδοξίας, τόπος µε αναγνωρισµένα από τους σουλτάνους προνόµια και καταφύγιο κατατρεγµένων και επαναστατών, πήραν το (ελληνικό) όνοµά τους από τη συνήθεια των βυζαντινών αυτοκρατόρων να εξορίζουν εκεί όσους πρίγκηπες ή πριγκήπισσες ένιωθαν ότι αποτελούν απειλή για την ηγεµονία τους -µάλιστα λέγεται ότι, για να γίνει σκληρότερη η τιµωρία τους, τους περισσότερους τους τύφλωναν, για να µη µπορούν ν’ απολαµβάνουν στη διάρκεια της εξορίας τους, την απαράµιλλη οµορφιά των νησιών.

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

Τα Πριγκηπόννησα αποτελούν στις µέρες µας τουριστικό σηµείο αναφοράς –ιδιαίτερα για τους Έλληνες. Απέχουν από την Κωνσταντινούπολη γύρω στα 12 ναυτικά µίλια, απαιτείται περίπου µια ώρα µε το καράβι και αξίζει να τα επισκεφτεί κάποιος. Τα καράβια ξεκινούν από την αποβάθρα Sirkeci 5, ή την Kabatas και αποπλέοντας δίνεται η δυνατότητα στον ταξιδιώτη ν’ αντικρίσει µέσα από τα νερά του Βοσπόρου την εκθαµβωτική Αγιά-Σοφιά, το εντυπωσιακό Τοπ Καπί (γνωστό και από την οµότιτλη ταινία του Ντασέν µε την πρωταγωνίστρια τη Μελίνα Μερκούρη), το εκπληκτικό Μπλε Τζαµί, τον µοναχικό στην είσοδο του κόλπου Πύργο του Λέανδρου (εδώ γυρίστηκαν σκηνές για ταινία του Τζέιµς Μποντ), τον πολυφωτογραφηµένο σιδηροδροµικό σταθµό του Χαΐντάρ Πασά και τον στρατώνα Σεµιλιέ µε τους τέσσερις πύργους του… Το πρώτο νησί που προσεγγίζει το καράβι, είναι η Πρώτη. Για τους Ρωµιούς της Πόλης ήταν και είναι απλά Τα Νησιά. Για τους Τούρκους, Τα Κόκκινα Νησιά ή Κοκκινονήσια (από το χρώµα που έχουν οι ακτές και τα βράχια τους εξαιτίας του χαλκού), Τα Παπαδονήσια (από τα πολλά µοναστήρια και τις εκκλησίες), αλλά και Τα Νησιά του Διαβόλου (Δαιµόνησα ή Δαιµονονήσια). Από τα εννιά νησιά, µόνο τα τέσσερα κατοικούνται ανέκαθεν: Η Πρώτη, η Αντιγόνη, η Χάλκη και η Πρίγκηπος.

Lazu – Κορυφαία ενοικιαζόμενα για διακοπές

Στο διάπλου του ο επισκέπτης µπορεί να θαυµάσει επίσης και τις δύο κρεµαστές γέφυρες που ενώνουν την ευρωπαϊκή µε την ασιατική πλευρά: Η πρώτη, ενώνει τις συνοικίες Ορτάκιοϊ και Μπεϊλέρµπεη, φέρει το όνοµα του Ατατούρκ και τα εγκαίνιά της έγιναν στις 29 Οκτωβρίου 1973, συµπίπτοντας µε τις γιορταστικές εκδηλώσεις για τα 50 χρόνια από την ανακήρυξη του νέου τουρκικού κράτους. Έχει µήκος 1560 µέτρα (είναι η 6η µεγαλύτερη στον κόσµο) και βρίσκεται 64 µέτρα πάνω από τη θάλασσα. Η δεύτερη κρεµαστή γέφυρα, βρίσκεται πιο ψηλά, προς την Μαύρη Θάλασσα και φέρει το όνοµα του σουλτάνου Μωάµεθ του Πορθητή, κατασκευάστηκε µέσα σε τρία χρόνια (29 Μαΐου 1985-29 Μαΐου 1988) κι εξυπηρετεί κυρίως βαριά οχήµατα διεθνών µεταφορών. Το µήκος της φτάνει τα 1510 µέτρα και υψώνεται κι αυτή 64 µέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας. Πριγκηπόνησσα - Τα μαργαριτάρια του Μαρμαρά Εννιά μικρά νησάκια, σκορπισμένα σαν μαργαριτάρια στη θάλασσα του Μαρμαρά..

Σύγχρονα Καζίνο με Θέα το Βόσπορο

Πρώτη, Αντιγόνη, Χάλκη, Πρίγκηπος, Αντιρόβυθος, Νέανδρος, Οξειά, Πίττα, Πλάτη. Κάποτε ήταν τόποι εξορίας, σήμερα τουριστικά θέρετρα. Κάποτε έσφυζαν από ζωή, σήμερα οι νεόπλουτοι Τούρκοι έχουν εκεί τις παραθεριστικές τους κατοικίες. Κάποτε το ρωμαίικο στοιχείο κυριαρχούσε, σήμερα ελάχιστοι Έλληνες έχουν απομείνει. Κιβωτός της Ορθοδοξίας, τόπος µε αναγνωρισµένα από τους σουλτάνους προνόµια και καταφύγιο κατατρεγµένων και επαναστατών, πήραν το (ελληνικό) όνοµά τους από τη συνήθεια των βυζαντινών αυτοκρατόρων να εξορίζουν εκεί όσους πρίγκηπες ή πριγκήπισσες ένιωθαν ότι αποτελούν απειλή για την ηγεµονία τους -µάλιστα λέγεται ότι, για να γίνει σκληρότερη η τιµωρία τους, τους περισσότερους τους τύφλωναν, για να µη µπορούν ν’ απολαµβάνουν στη διάρκεια της εξορίας τους, την απαράµιλλη οµορφιά των νησιών. Το πέµπτο, η Αντιρόβυθος, ακατοίκητο ως τη δεκαετία του 1950, πέρασε σε χέρια ιδιώτη, ο οποίος στη συνέχεια ρυµοτόµησε µια µικρή έκταση και την πούλησε σε ευκατάστατους αστούς της Πόλης για ν’ ανεγείρουν εκεί πολυτελείς επαύλεις και βίλες, όπως και η Πίττα ή Κουτάλα, που επίσης είναι ιδιόκτητη. Από τα υπόλοιπα τέσσερα νησιά, η Πλάτη φιλοξενεί ναυτική βάση από το 1945 (µάλιστα εκεί δικάστηκε και καταδικάστηκε σε απαγχονισµό ο πρώην πρωθυπουργός Μεντερές), ενώ η Οξειά και η Νέανδρος είναι µικρά, άγονα και χωρίς κατοίκους. Τα τέσσερα κατοικήσιµα νησιά των Πριγκηπονήσων φιλοξενούσαν µόνο Έλληνες στη διάρκεια της τουρκοκρατίας και µε σουλτανικά διατάγµατα απαγορεύονταν να µετοικήσει εκεί Οθωµανός.

Οι ορθόδοξοι κάτοικοί τους ασκούσαν ελεύθερα τα θρησκευτικά τους καθήκοντα (υπήρχαν παντού µοναστήρια, εκκλησίες και ασκηταριά), ενώ ήταν απαλλαγµένοι από τον κεφαλικό φόρο και το παιδοµάζωµα. Σύµφωνα µε ιστορικές µαρτυρίες, ο πρώτος µιναρές υψώθηκε στη Χάλκη το 1773 κι αυτός στον περίβολο ενός στρατώνα εκπαίδευσης αξιωµατικών για να εξυπηρετήσει τις θρησκευτικές ανάγκες των δοκίµων και των εκπαιδευτών τους, ενώ στην Πρίγκηπο το πρώτο τζαµί έκανε την εµφάνισή του το 1895. Όσο για την Αντιγόνη και την Πρώτη, µόλις τα τελευταία χρόνια (και κυρίως τα γεγονότα του ΄74), κατοικήθηκαν από Τούρκους. Σήµερα, οι ρωµαίικες οικογένειες που ζουν στα Πριγκηπόννησα είναι ελάχιστες, αλλά συµβιώνουν χωρίς προβλήµατα µε τους υπόλοιπους κατοίκους. Τα Πριγκηπόννησα αποτελούν στις µέρες µας τουριστικό σηµείο αναφοράς –ιδιαίτερα για τους Έλληνες. Απέχουν από την Κωνσταντινούπολη γύρω στα 12 ναυτικά µίλια, απαιτείται περίπου µια ώρα µε το καράβι και αξίζει να τα επισκεφτεί κάποιος. Τα καράβια ξεκινούν από την αποβάθρα Sirkeci 5, ή την Kabatas και αποπλέοντας δίνεται η δυνατότητα στον ταξιδιώτη ν’ αντικρίσει µέσα από τα νερά του Βοσπόρου την εκθαµβωτική Αγιά-Σοφιά, το εντυπωσιακό Τοπ Καπί (γνωστό και από την οµότιτλη ταινία του Ντασέν µε την πρωταγωνίστρια τη Μελίνα Μερκούρη), το εκπληκτικό Μπλε Τζαµί, τον µοναχικό στην είσοδο του κόλπου Πύργο του Λέανδρου (εδώ γυρίστηκαν σκηνές για ταινία του Τζέιµς Μποντ), τον πολυφωτογραφηµένο σιδηροδροµικό σταθµό του Χαΐντάρ Πασά και τον στρατώνα Σεµιλιέ µε τους τέσσερις πύργους του… Το πρώτο νησί που προσεγγίζει το καράβι, είναι η Πρώτη.